Roka

Rokayı bebek ek gıdaya hazır olduğunda, genelde 6 aylıkken vermeye başlayabilirsiniz.

Roka, orugia, rocket ve rucola adlarıyla da bilinir. Akdeniz çevresinden gelir. Afrika, Asya ve Avrupa'nın bazı yerlerinde kendiliğinden yetişir. Mutfakta çoğu zaman bir ot gibi kullanılır. Makarnaya, pestoya, pizzaya ve salataya biberimsi tadını verir.

Roka lif, kalsiyum, folat, magnezyum ve potasyum sağlar. A, C ve K vitaminlerini de içerir. Glukozinolat adlı bitki bileşikleri taşır. Bu besinler bağırsak, kemik, beyin, göz ve bağışıklık sağlığını destekler.

Hazırlama ilkeleri

Çiğ roka yaprağı bebek için çiğnemesi güç bir dokudur. Bu yüzden ilk aylarda ince doğranmış ya da sosa çevrilmiş hali daha uygundur. Az miktarla başlayın. Biberimsi tat ilk başta yadırganabilir.

Bazı bebekler roka parçalarını tükürür. Bu normaldir. Yapraklar dile ya da damağa yapışıp kısa bir öğürmeye neden olabilir. Zararsızdır.

Roka yaşa uygun hazırlandığında boğulma riski düşüktür. Yine de herhangi bir yiyecek boğulmaya yol açabilir.

Yapraklar dile ya da damağa yapışabilir ve zararsız öğürme olur. Bunu azaltmak için rokayı ince doğrayın ya da sosa çevirin. Bebek yerken yanında kalın.

Roka yaygın bir alerjen değildir. Alerjisi nadirdir, ama bildirilmiş vakalar vardır. Roka turpgiller ailesindendir. Brokoli, lahana, karnabahar ya da hardal otuna alerjisi olanlar rokaya da duyarlı olabilir. Çiğ rokada bu ihtimal daha yüksektir.

Polen gıda alerjisi sendromu olanlar, özellikle pelin poleniyle sorunu olanlar, roka gibi turpgillere de duyarlı olabilir. Bu durumda ağızda kısa süreli kaşıntı, karıncalanma ya da yanma olur. Tehlikeli bir tepki olası değildir. Rokayı pişirmek tepkiyi azaltabilir ya da ortadan kaldırabilir.

İlk porsiyonlarda az miktar verin. Tepki görmezseniz miktarı sonraki öğünlerde yavaşça artırın.