Muz

Muzu bebek ek gıdaya hazır olduğunda, genelde 6 aylıkken vermeye başlayabilirsiniz.

Muz Asya'nın tropik bölgelerinden gelir. Bitki orada hâlâ kendiliğinden yetişir. Kırmızıdan turuncuya, pembeden mora farklı renk ve boylarda, nişastalıdan tatlıya değişen tatlarda çeşitleri vardır. 1.000'den fazla çeşit olmasına rağmen dünya pazarına tek çeşit hâkimdir, Cavendish muzu. Kalın kabuğu meyveyi uzun yolculukta korur. Bu da onu çabuk yenmesi gereken narin çeşitlere göre öne geçirmiştir.

Muz enerji veren karbonhidrat sağlar. İçinde folat, potasyum ile B6 ve C vitaminleri vardır. Bu besinler sinir sistemine, cilde ve demirin emilmesine yardımcı olur. Kan basıncını da destekler. Muzun antioksidan miktarı pek çok meyveden, otlardan ve sebzelerden fazladır.

Öğürme normaldir

Muz yumuşak ve yapışkandır, bu yüzden bebekler sıkça öğürür. Muz damağa yapışıp yoğun öğürmeye yol açıyorsa, bütün yarım yerine uzunlamasına dilim deneyin. Büyük ve sert yiyecekler ağza daha çok duyusal geri bildirim verir. Yumuşak muz bunu aynı ölçüde vermez.

Bebek ağzına çok yiyecek dolduruyorsa parçaları küçültün. Küçük parçalar daha az kaygandır ve tutması kolaydır.

Olgunluk ve kabızlık

Besin değerleri olgunluğa göre değişir. Her muz lif içerir. Az olgun muz daha çok prebiyotik lif taşır. Olgun muzda çözünür lif fazladır.

Muzun kabızlık yaptığına dair kanıt zayıftır. Hatta düzenli bağırsak hareketini destekleyebileceğini söyleyen araştırmalar vardır. Bu inanç olgunluk farkından doğuyor olabilir. Yeşil muz dirençli nişasta ve çözünür lif bakımından zengindir. Bu bağırsak bakterilerini besler. Aynı zamanda tanen içerir ve ağzı kurutur. Tanen çok alınırsa kabızlıkla ilişkilendirilebilir.

Kabızlıktan endişeleniyorsanız olgun muz deneyin. Olgunlaştıkça nişasta ve tanen azalır, doğal şeker artar. Bu, zaten kabız olan çocuk için daha yararlı olabilir. Kabızlığın nedeni çoğu zaman muzdan fazlasıdır. Diğer yiyecekler, tıbbi öykü ve katı gıdayla mikrobiyomdaki doğal değişim de etkilidir. Endişeniz varsa çocuk doktorunuzla konuşun.

Büyüdükçe ve saklama

18 ayda boyutu yeniden büyütüp bütün muz verebilirsiniz. Muzu soymayı öğretmek çocuk için eğlenceli bir etkinliktir.

Yeşil muzu kahverengi kâğıt torbada bekletirseniz daha çabuk olgunlaşır. Olgunlaşınca soyup hava geçirmez kapta dondurabilirsiniz. Birkaç ay saklanır.

Muz, yaşa uygun hazırlandığında boğulma riski düşüktür. Yine de her yiyecek boğulmaya yol açabilir.

Muz yumuşak ve yapışkan olduğu için öğürme sık görülür. Bu genellikle zararsızdır. Damağa yapışırsa uzunlamasına dilim ya da küçük parçalar verin. Bebek yerken yanında kalın.

Muz yaygın bir alerjen sayılmaz. Yine de tepki bildirilmiştir. Ragweed (pelin otu türü) alerjisi, lateks alerjisi ya da polen gıda alerjisi sendromu olanlar muza duyarlı olabilir. Bu sendrom ağızda hafif ve geçici kaşıntı, karıncalanma ya da yanma yapar. Genelde kendiliğinden geçer. Muzu pişirmek belirtileri azaltabilir. Bu kişilerin muz aromalı gıdalara tepki vermesi olası değildir.

Muz, FPIES olan bebek ve küçük çocuklarda tetikleyici olabilir. FPIES gecikmiş bir alerjidir. Yemekten sonraki saatler içinde kusma, ishal, tansiyon düşmesi ve sıvı kaybı görülebilir.

İlk porsiyonlarda az miktar verin. Tepki olmazsa miktarı yavaşça artırın.