Erik

Erik, çok olgun ve yumuşaksa ya da yumuşayana kadar pişirildiyse yaklaşık 6 aylıkken verilebilir. Kuru erik de aynı yaşta, yumuşatılarak sunulabilir.

Erik Kuzey Amerika'da, Avrupa'da ve Asya'da yabani olarak yetişir. Binlerce çeşidi vardır. Bazısı çok tatlı, bazısı ekşi, bazısı buruktur.

Besin değeri

Erik karbonhidrat, lif ve sıvı verir. Potasyum, C ve K vitaminleri de içerir. Bu besinler enerjiye, sindirime ve sıvı dengesine katkı sağlar.

Erik, kabızlık çeken bebekler için özellikle yardımcı meyvelerden biridir.

Eriği her zaman çekirdeksiz verin. Meyve, başparmak ve işaret parmağı arasında hafifçe bastırınca ezilecek kadar yumuşak olmalıdır. Kabuk kaygan meyveyi tutmayı kolaylaştırır. Kabuk sizi tedirgin ediyorsa soyun.

Erik çok kaygandır. Küçük parçaları tutmak bebeğe zor gelebilir. İnce dilimler ya da yarım meyve daha kolaydır.

Bebek büyük bir parça ısırırsa panik yapmayın ve parmağınızı ağzına sokmayın. Önüne diz çökün, aşağı bakmasını sağlayın. Yer çekimi parçayı dışarı çıkarmaya yardım eder.

Erik boğulma riski taşır. Olgunlaşmamış erik hem kaygan hem sert olur. Bu iki özellik riski artırır. Çekirdek ayrıca ciddi bir tıkanma kaynağıdır.

Yemek sırasında bebeğin yanında kalın. Kolayca yetişebileceğiniz mesafede durun.

Erik yaygın bir alerjen değildir. Yine de erikle ilgili ciddi alerjik tepkiler bildirilmiştir. Kiraz, şeftali ya da nektarine ciddi tepki veren kişilerde risk daha yüksek olabilir. Lateks alerjisi de risk artırabilir.

Huş ağacı poleni alerjisi olanlar ya da çekirdekli meyve (gül) ailesindeki başka gıdalara oral alerji sendromu yaşayanlar da eriğe duyarlı olabilir. Bu sendrom ağızda kısa süreli kaşıntı, karıncalanma ya da yanma yapar. Tehlikeli bir tepkiye yol açması beklenmez. Meyveyi pişirmek ve soymak tepkiyi azaltabilir.

İlk birkaç porsiyonda küçük miktar verin. Tepki olmazsa miktarı kademeli artırın.