Avrupa pisi balığı

Pisi balığını bebek ek gıdaya hazır olduğunda, genelde 6 aylıkken verebilirsiniz. Çoğu balık gibi pisi balığı da hava kirliliğinin denize karışıp balık etine bağlanması nedeniyle eser miktarda metilcıva içerir. Diğer balıklara göre cıvası nispeten düşüktür ve haftada 1 ile 2 kez bebekler için güvenli kabul edilir.

Pisi balığı (plaice), Avrupa, Kuzey Amerika ve Kuzey Asya'da yaşayan dip balıklarının ortak adıdır. Dil balığı ve pisi gibi yassı balık ailesindendir. Kamuflajlı derisi su yüzüne bakan yanda denizi, kuma bakan yanda kumu yansıtır. Yumurtadan her iki yanında birer gözle çıkar, büyüdükçe bir göz diğer yana geçer.

Pisi balığı tam bir protein kaynağıdır. Kalp-damar ve sinir sağlığı için önemli B6 ve B12 vitaminlerini taşır. Beyin gelişimi ve bağışıklık için sağlıklı yağlar ve D vitamini içerir. Az yağlıdır, bu yüzden bir parça tereyağı ya da avokado, hindistancevizi veya zeytinyağı ekleyerek yağ oranını artırabilirsiniz, çünkü bebekler beyin gelişimi için çok yağa ihtiyaç duyar.

Hazırlama ve pişirme

Balığı iyi pişirin ve kılçıklarını ayıklayın. Pisi balığı fırında, haşlama, tavada ya da kızartma olarak pişirilebilir. Hafif tadı limon ve taze sebzelerle uyum sağlar. Balık, patates kızartmasıyla birlikte hamura bulanıp kızartılarak İngiliz fish and chips yemeğinde de kullanılır; bebeğe hamurlu kızartma yerine fırında ya da buharda pişmiş vermek daha uygundur.

Bağırsak

Pisi balığı bağırsak hareketini kolaylaştıran bir gıda sayılmaz. Çeşitli beslenmenin parçası olarak yararlı bakterilerin varlığını destekleyebilir. Bağırsak hareketleri çocuktan çocuğa farklıdır. Endişeniz varsa çocuk doktoruna danışın.

Pisi balığı yaygın bir boğulma tehlikesi değildir. Ancak taze balıkta kılçık ayıklanmamışsa boğulma riski vardır.

Riski azaltmak için servis etmeden önce kalan kılçıkları mutlaka ayıklayın. Bebek yerken yanında kalın ve dik oturtun.

Pisi balığı yaygın bir alerjendir. Dünya Sağlık Örgütü yüzgeçli balıkları Küresel Öncelikli Alerjen sayar. Dünyada insanların yalnız yaklaşık yüzde 0,2'sinin yüzgeçli balığa alerjisi olduğu tahmin edilir ve çocuklarda sıklık yetişkinlerden de azdır. Balık alerjisi olanların yaklaşık yüzde 40'ında ilk tepki yetişkinlikte görülür. Çoğu kişi bu alerjiyi atlatamaz.

Bazı kişiler balık pişerken havaya karışan proteinleri solumakla da tepki verebilir. Bebekte böyle bir durum varsa bebek evdeyken balık pişirmekten kaçının.

Bir balığa alerjisi olanların yaklaşık yarısı başka balığa da tepki verir, çünkü ana alerjen olan beta-parvalbumin çoğu balıkta bulunur. Çapraz bulaşma ve yanlış etiketleme riski nedeniyle alerji uzmanları genelde bir balığa alerjisi olanlara, hangi balıkların güvenli olduğunu belirleyene kadar tüm yüzgeçli balıklardan kaçınmasını önerir. Bu kişiye özel bir öneridir.

Yüzgeçli balık FPIES denen gecikmiş bir alerjinin bilinen bir tetikleyicisidir. Yedikten birkaç saat sonra tekrarlayan kusma ve ishalle belli olur, tedavisiz kalırsa su kaybı yapabilir. Balığa bağlı FPIES ilerleyen yaşlarda da başlayabilir ve genelde ömür boyu sürer.

Skombroid zehirlenmesi bazen balık alerjisiyle karıştırılır. Uygun soğutulmamış balıkta histaminin birikmesiyle olur ve alerji belirtilerini taklit eder. Balığı yeterince soğuk saklamak riski azaltır.

Bebeğinizin balığa alerjisi olduğundan şüpheleniyorsanız pisi balığı vermeden önce alerji uzmanına danışın. İlk seferde küçük miktar verip yerken yakından izleyin. Tepki yoksa porsiyonu artırın. Yaygın alerjenleri başarıyla tanıttıktan sonra mümkünse haftada iki kez vermeye devam edin. Her balık türünü haftada birkaç kez vermek gerekmez, yüzgeçli balıklar aynı ana proteinleri taşıdığı için türleri sırayla değiştirebilirsiniz.