Taro

İyi pişmiş taro kökü, filizi ve yaprağı, bebek katı gıdaya hazır göründüğünde, çoğunlukla 6. ayda verilebilir. Çiği zehirlidir. Her biçimini çok iyi pişirin.

Taro tropik bölgelerde chembu, cocoyam, dasheen, eddoe, gabi, kalo gibi birçok adla bilinir. Güneydoğu Asya kökenli bir bitkidir. Burada anlatılan tür Colocasia esculenta'dır. Malanga ve ube gibi başka türler de taro diye anılır.

Taro kökü karbonhidrat, lif, folat, magnezyum, potasyum, B6, C ve E vitaminleri sağlar. Filiz lif, sıvı, potasyum, B6 ve C vitamini verir. Yaprak lif, folat, kalsiyum, kolin, demir ve A vitamini içerir. Taro kökü uzun saklanmaz, birkaç gün içinde kullanın.

Her bebek kendi hızında gelişir. Öneriler genel yönlendirmedir.

Kökü soyup iyice pişirin. Ezme, dilim ya da lokma olarak verin. Yaprak ve filizleri iyi pişirip doğrayın. Poi, pişmiş taronun ezilmesiyle yapılan Pasifik Adaları yemeğidir. Taze ya da fermente poi kaseyle sunulabilir. Evde yapılan fermente poi, yoğurt ve lahana turşusu gibi gıdalarda olduğu gibi gıda kaynaklı hastalık riskini artırabilir. Hazırlarken, saklarken ve sunarken dikkatli olun.

İyi pişmiş yumuşak taro düşük riskli kabul edilir. Yine de her gıdada boğulma ihtimali vardır. Yaşa uygun biçimde hazırlayın ve yemek sırasında bebeğin yanında kalın. Derin yağda kızarmış taro (cips, kızartma, puf) 2 yaşından sonrasına bırakın.

Taro yaygın bir alerjen değildir. Alerjisi nadirdir ama vakalar bildirilmiştir. Polen gıda alerjisi sendromu olanlar, özellikle ağaç ya da çim poleni duyarlılığı olanlar taroya da duyarlı olabilir. Bu sendrom çoğunlukla ağızda kısa süreli kaşıntı, karıncalanma ya da yanma yapar. İlk porsiyonlarda az miktarla başlayın, tepki olmazsa yavaş yavaş artırın.