Nektarin

Nektarin, bebek yaklaşık 6 aylık olup ek gıdaya hazır olduğunda verilebilir. Meyve çok olgun ve yumuşak olmalı, ya da yumuşayana kadar pişirilmelidir.

Nektarin ile şeftali genetik olarak neredeyse aynıdır. Fark kabuktadır. Şeftalinin kabuğu tüylüdür, nektarinin kabuğu pürüzsüz ve parlaktır. İkisi de Doğu Asya kökenlidir.

Karbonhidrat, lif ve su sağlar. Potasyum ile A, C, E ve K vitaminleri içerir. Bu besinler enerji verir, sindirimi destekler ve bebeğin sıvı dengesine yardım eder. Kabızlığı olan bebeklere yardımcı olabilecek meyveler arasındadır.

Meyve parmak ile başparmak arasında hafifçe bastırınca ezilecek kadar yumuşak olmalı. Olgunlaşmamış nektarin sert ve kaygandır.

Nektarin suyunu içecek olarak 12 aydan sonra verin. Düzenli meyve suyu ve şekerli içecekler diş çürüğü riskini artırır ve midede yer kaplayarak diğer yiyeceklere isteği azaltır. 1 yaştan sonra ara sıra küçük miktarda vermek genelde sorun değildir.

Nektarin, özellikle olgunlaşmamışsa kaygan ve sert olabilir. Bu yüzden boğulma riski vardır. Çok olgun ve yumuşak seçin. Çekirdeği mutlaka çıkarın.

Bebek büyük bir parça koparırsa elinizi ağzına sokmayın. Önünde diz çökün, başını öne eğdirin ve yiyeceğin kendi kendine çıkmasına izin verin.

18 aydan sonra bütün meyve verirseniz önce siz yiyip çekirdeği gösterin. Çocuk çekirdeği ağzına alırsa sakin kalın, çenesinin altına elinizi koyun ve tükürmeyi gösterin.

Nektarin alerjisi nadirdir. Huş ağacı ve bazı çim poleni duyarlılığı olan kişilerde polen gıda sendromu görülebilir. Ağızda kısa süreli kaşıntı, karıncalanma ya da yanma yapar. Genelde tehlikeli değildir.

Kayısı, badem, şeftali ve erik gibi gül familyasının başka üyelerine duyarlı kişiler nektarine de benzer tepki verebilir. Pişirmek, konserve yapmak ya da soymak tepkiyi azaltabilir.

İlk birkaç öğünde tek başına, az miktarda verin. Tepki yoksa miktarı yavaş yavaş artırın.