Kuru erik

Çekirdeği çıkarılmış kuru erik, bebek ek gıdaya hazır olduğunda yaklaşık 6 aylıkken verilebilir. Islatılıp ezilmiş ya da ince doğranmış olmalıdır.

Kuru erik, kurutulmuş erikten başka bir şey değildir. Her erik kurutulabilir. Ancak "kuru erik" diye satılanların çoğu, bu çeşidin en büyük üreticileri olan Kaliforniya ya da Fransa'dan gelir.

Besin değeri

Kuru erik karbonhidrat ve lif bakımından zengindir. Demir, kalsiyum, potasyum, B6 ve K vitaminleri de içerir. Bu besinler enerjiye, sindirime, kırmızı kan hücrelerine ve kemiklere yardım eder.

Erik kuruyunca su kaybeder ve doğal şekeri yoğunlaşır. Dengeli beslenmede meyvenin doğal şekeri sorun olmaz.

Kuru eriğin çekirdeğini her zaman çıkarın. Sıcak suda 10-15 dakika ıslatın. Sonra ezin ya da çok ince doğrayın. Yulaf, yoğurt gibi yumuşak yemeklerle karıştırabilirsiniz.

Kabızlıkta kuru erik sık kullanılan yollardan biridir. Sorbitol ve lif dışkıyı yumuşatır. Yine de tek yol değildir. Lif zengini birçok gıda aynı işe yarar. Kabızlık sürerse çocuk doktoruna danışın.

Kurutulmuş meyve sert ve çiğnemesi zordur. Bu özellik boğulma riskini artırır. Kuru erik ayrıca yapışkandır.

Kuru eriği bebeklere ıslatıp ezerek ya da çok ince doğrayarak verin. Bütün kuru erik ancak azı dişleri çıkmış, ısırma ve çiğneme becerisi iyi olan çocuklara, çekirdeği çıkarılmış halde, 18 aydan sonra ve her seferinde bir ya da iki tane olarak denenebilir. Çocuk iyi çiğnemiyorsa kuru eriği küçük parçalara ayırmayın. Küçük parçalar ağza tıkıştırılabilir ve daha riskli olabilir. Yemek sırasında yanında kalın.

Kuru erik yaygın bir alerjen değildir. Huş ağacına duyarlı ya da alerjik olan kişiler ve oral alerji sendromu olanlar eriğe ve kuru eriğe duyarlı olabilir. Bu sendrom ağızda kısa süreli kaşıntı yapar ve tehlikeli bir tepki beklenmez. Kayısı, şeftali ve eriğe duyarlı kişiler kuru eriğe de duyarlı olabilir.

İlk denemede küçük miktarı tek başına verin. Tepki olmazsa miktarı yavaşça artırın.