Ketçap

Ketçap, bebek ek gıdaya hazır olduğunda, yani yaklaşık 6 aylıkken, az miktarda verilebilir. Tek koşul bal içermemesidir. Bal bebek botulizmi riski taşır. Ketçap sodyum bakımından yüksek olabilir. Çeşitli yiyeceklerin yanında ara sıra bir tadım sorun değildir.

Ketçap bugün çoğunlukla domatesle yapılan tatlı ve ekşi bir sostur.

6 aydan sonra

Ketçabı ailenin yemeğine istediğiniz gibi katabilirsiniz. Bebeğe bu yemekten küçük bir tadım yeterlidir. Düzenli ve fazla miktarda vermekten kaçının, çünkü tuz oranı yüksek olabilir.

12 aydan sonra

Yemeğe ince sürebilir ya da küçük bir kapta dip sos olarak verebilirsiniz. Çocuk kaptaki ketçabı tek başına yiyebilir, bu yüzden çok az koyun.

24 aydan sonra

Ketçabı yemeğin yanında küçük bir kapta sunabilirsiniz. Çocuğun kendi yemeğine sıkması ya da sürmesi sofraya katılımını artırır.

Ketçap yaygın bir boğulma nedeni değildir. Yine de teorik olarak her yiyecek boğulmaya yol açabilir. Yaşa uygun biçimde, az miktarda verin. Yemek sırasında bebeğin yanında, kolunuzun erişebileceği yerde kalın.

Ketçap genellikle yaygın bir gıda alerjeni içermez. Yine de bazı çeşitlerde balık, soya ya da buğday bulunabilir. Etiketi dikkatle okuyun. Ketçaba vermeden önce bu alerjenleri çocuğa ayrı ayrı tattırmak iyi olur. Böylece tepki olursa hangi gıdanın sorumlu olduğunu anlarsınız.

Ketçap sülfit içerebilir. Sülfit yaygın bir alerjen değildir ama astımlı kişilerde alerjiye benzer tepkiler yapabilir. Domates ve sirkenin asidi ciltte zararsız bir kızarıklığa yol açabilir ve pişiği artırabilir. Yemekten önce yüze ve bez bölgesine ince bir bariyer krem sürebilirsiniz.