Kale

Kale, bebek ek gıdaya hazır olduğunda, genelde 6 aylıkken verilebilir. Lahana ve brokoli ile aynı turpgiller ailesindendir. Akdeniz çevresi kökenlidir. Türkiye'de karalahana ve kıvırcık lahana ile akrabadır.

Lif, folat, kalsiyum, demir ve A, C, K vitaminleri içerir. Bu besinler bağırsak sağlığına, beyin gelişimine, kemiklere, görmeye ve kanın pıhtılaşmasına yardım eder. Glukozinolat adlı antioksidan bitki bileşikleri de bulunur.

Yaşa göre hazırlık

6 ayda pişirip çok ince doğrayın ve yumuşak bir yemeğe karıştırın. 9 ayda ince şeritler ve kolay ufalanan kale cipsi uygundur. 12 aydan sonra çiğ ya da pişmiş, büyük parçalar da verebilirsiniz.

Diş kaşıyıcı olarak sap

Dişi henüz çıkmamış bebeğe kalın ve çiğ bir kale sapı diş kaşıyıcı gibi verilebilir. Bebek sapla ağzının arkasını dürtüp öğürebilir. Bu, ağzın sınırlarını öğrenmenin bir yoludur. Bebeğin yanından ayrılmayın ve sapın kopan parçalarını kontrol edin.

Nitrat ve oksalat

Kale gibi nitrat içeren sebzeleri çeşitli beslenmenin bir parçası olarak verin. Kendi kendine yiyen bebekler genelde fazla miktarda yemez. Ev yapımı kale püresini hemen sunun. Bir iki günden uzun buzdolabında kalmış artığı vermeyin, çünkü yanlış saklamada nitrat artabilir. Oksalat gibi bitki bileşikleri dengeli beslenmede genellikle zararsızdır ve pişirmeyle bir ölçüde azalır.

İyi hazırlanmış kale düşük boğulma riski taşır. Yaprak parçaları dile ve damağa yapışıp öğürme ya da öksürük yapabilir. Yanında açık bardakta su verin. Yemek sırasında bebeğin yanında, kolunuzun erişebileceği yerde kalın.

Kale yaygın bir alerjen değildir. Turpgiller ailesindendir. Hardal otu ya da brokoliye alerjisi olanlar kaleye de duyarlı olabilir. Pelin poleni alerjisi olanlarda oral alerji sendromu görülebilir. Belirti genelde ağızda kısa süreli kaşıntı, karıncalanma ya da yanmadır. Pişirmek tepkiyi azaltır. İlk porsiyonları az verin.