Hardal tohumu

Hardal tohumu, Asya, Avrupa ve Kuzey Afrika kökenli bir bitki ailesinin kurutulmuş meyvesidir. Kara, kahverengi ve beyaz hardal tohumu olmak üzere üç türü yaygındır. Her biri yemeğe acımsı, hafif buruk bir tat verir.

Tohum bütün, kırılmış ya da toz halinde kullanılır. Yağı preslenir. Ezilerek hardal sosunun temeli olan macuna dönüşür. Hint mutfağında rai ve sarson adıyla geçer. Turşulara, salatalara ve baharatın yağda kızdırıldığı tadka tekniğine girer.

Bebek yaklaşık 6 aylık ve ek gıdaya hazırsa yemeklerde az miktarda kullanılabilir. Az miktarda vitamin, mineral ve lif verir. Glukozinolat gibi bitki bileşikleri içerir.

Hardal tozunu çok az miktarda yemeğe katın. Bütün tohumları yemekte pişirerek kullanın. Güvenli yeme ortamı için yüksek sandalye idealdir. Kucakta ya da yerde birlikte oturmak da olur.

Baharat karışımlarının etiketini okuyun. Hardal içeren bazı karışımlar başka yaygın alerjenler de taşıyabilir.

Hardal tozu soluyunca burun tahriş olur, hapşırık ve öksürük çıkabilir. Bu her zaman alerji demek değildir.

Hardal tozu ve yemeğe pişirilmiş bütün tohum düşük boğulma riski taşır. Tohumları yemeğin içinde pişirin, tek başına yutması için vermeyin.

Yemek sırasında bebeğe ulaşabileceğiniz mesafede kalın.

Hardal tohumu dünyada yaygın bir alerjen sayılmaz. Avrupa, Kanada, Körfez ülkeleri ve bazı Asya ülkelerinde bölgesel öneme sahip bir alerjendir. Fransa'da en sık dördüncü gıda alerjenidir. Tepkiler kızarıklıktan anafilaksiye kadar değişebilir.

Tohum turpgiller ailesindendir. Lahana ve brokoliye duyarlı çocuklar teorik olarak hardala da duyarlı olabilir. Pelin polenine duyarlı kişilerde ağızda kısa süreli kaşıntı ve yanma görülebilir.

Hardal ağız çevresinde zararsız bir kızarıklık yapabilir ya da pişiği artırabilir. Yemekten önce yüze ve popoya bariyer krem sürmek yardımcı olur.