Hardal sosu

Hardal, hardal bitkisinin tohumlarından yapılan acı bir sostur. Tohumlar ezilerek macun haline getirilir. Üzerine sirke ya da limon suyu, tuz ve bazen bal ya da başka bir tatlandırıcı eklenir.

Bebek yaklaşık 6 aylık ve ek gıdaya hazırsa hardal tadılabilir. Tek koşul, ürünün bal içermemesidir. Hardal tuzlu olabilir. Yine de küçük miktarlarda, ara sıra tatmak çeşitli beslenme içinde sorun yaratmaz.

Bu sayfa sos olarak hardalı anlatır. Tohumun kendisi için hardal tohumu sayfasına bakın.

Hardal çeşitleri acılık açısından çok farklıdır. Önce kendiniz tadın. Yoğurt ya da ekşi krema ile karıştırmak tadı yumuşatır.

Bebeğin porsiyonuna çok az sürün ya da sosa katın. Düzenli bir sos olarak sunmak için ilk yaşı beklemeyi düşünebilirsiniz.

Bazı hardallar sülfit içerir. Astımı olan kişilerde sülfit alerji benzeri tepki yapabilir. Etikette kükürt dioksit ve sülfit türevlerine bakın.

Hardal sos olduğu için düşük boğulma riski taşır. Riski asıl birlikte verdiğiniz yiyecek belirler. Sosis, kemikli et ya da simit gibi yiyecekleri yaşa uygun kesin.

Yemek sırasında bebeğin yanında oturun ve ona ulaşabileceğiniz mesafede kalın.

Hardal dünyada yaygın bir alerjen sayılmaz. Ancak Avrupa, Kanada, Körfez ülkeleri ve bazı Asya ülkelerinde bölgesel önemi olan bir alerjendir. Fransa'da en sık görülen dördüncü gıda alerjenidir. Tepki, kızarıklıktan anafilaksiye kadar değişebilir.

Hardal tohumu turpgiller ailesindendir. Lahana ve brokoliye duyarlı kişiler teorik olarak hardala da duyarlı olabilir. Pelin polenine duyarlı kişilerde polen gıda sendromu görülebilir. Bu sendrom ağızda kısa süreli kaşıntı ve yanma yapar.

Hardal ağız çevresinde zararsız bir kızarıklık yapabilir ya da pişiği artırabilir. Yemekten önce yüze ve popoya ince bir bariyer krem sürmek yardımcı olur.