Bektaşi üzümü

Bektaşi üzümü, bebeğiniz yaklaşık 6 aylıkken ve ek gıdaya hazır olduğunda verilebilir.

Bu meyve ılıman bölgelerdeki dikenli çalılarda yetişir. Yurdu Avrupa, Asya ve Amerika'dır. Kuş üzümünün akrabasıdır ve ekşi tadı benzerdir. Kimi çeşitleri üzüm kadar iri, kimi yaban mersini gibi ufaktır. Olgunlaştıkça bazı çeşitler yarı saydam yeşil ya da soluk damarlı sarı kalır, bazıları pembeleşip koyu morumsu kırmızıya döner. İngilizcede gooseberry denen Hint ve cape gooseberry gibi başka meyveler farklı bitki ailelerindendir.

Karbonhidrat, lif ve sıvı verir. Potasyum, B6 ve C vitamini içerir. Bunlar enerjiye, bağırsak mikrobiyomuna, sıvı dengesine, deri sağlığına, demir emilimine ve bağışıklığa yardım eder. Kırmızı, pembe ve mor çeşitlerde flavanol ve antosiyanin gibi antioksidanlar bol bulunur.

Küçük bebekte meyveyi yumuşayana dek pişirip ezin. Lapaya, ricottaya ya da yoğurda karıştırın ya da komposto yapın. Büyüdükçe olgun meyveyi parmaklarla yassılaştırıp diskler yapın.

Bir yaş civarında birçok çocuk bütün bektaşi üzümünü yemeye hazırlanır. Vermeden önce çocuğun yeme becerisine bakın. Dişlerle ezmeyi gösterin ve yanında kalın. Hazır değilse yassılaştırmayı kademeli azaltarak ilerleyin.

İçindeki küçük tohumlar yenebilir ve boğulma riski yapmaz.

Bektaşi üzümü küçük, yuvarlak ve çoğunlukla serttir. Bu özellikler boğulma riskini artırır.

Yaşa uygun hazırlayın: pişirip ezin ya da yassılaştırın. Küçük tohumları çıkarmanız gerekmez. Yemek boyunca bebeğin kol mesafesinde kalın.

Bektaşi üzümü alerjisi nadirdir. Akrabası kuş üzümüne alerji de nadir olsa bildirilmiştir. İlişkili bir meyve olan kiviye alerji de bildirilmiştir ama görece seyrektir.

Her yeni yiyecekte olduğu gibi ilk öğünlerde az miktarla başlayın, tepki yoksa sonraki öğünlerde artırın.