Bu davranış sandığınızdan daha yaygın
Bir gün sevdiği bir sebzeyi ertesi gün tabağından itmesi, çoğu ebeveynin endişeyle karşıladığı ama aslında son derece sık görülen bir aşamadır. Özellikle 18–24 ay civarında yaşanan "gıda nofobisi" (food neophobia) döneminde bebekler yeni ya da tanıdık olmayan yiyeceklere karşı doğal bir temkinlilik geliştirir; bu, bilinmeyen maddelerden korunma içgüdüsünün bir yansımasıdır. Bu tepki yalnızca bu yaş aralığına özgü de değildir: bazı bebekler ek gıdaya başladığı ilk aylardan itibaren belirli doku ya da tatlara karşı seçicilik gösterebilir, bu da tamamen normal bir varyasyon aralığında kalır.
Sorumluluğun paylaşımı: siz ne, o ne kadar
Beslenme uzmanı Ellyn Satter'ın geliştirdiği "sorumluluk paylaşımı" (division of responsibility) çerçevesi, seçici yemeyle baş etmenin en sağlam yol haritalarından biridir: ebeveyn neyin, ne zaman ve nerede sunulacağına karar verir; çocuk ise sunulanlardan yiyip yemeyeceğine ve ne kadar yiyeceğine karar verir. Bu sınırın karışması (örneğin son lokmayı da yemesi için ikna etmeye çalışmak) kısa vadede tabağı bitirtebilir ama uzun vadede yemek saatini bir güç mücadelesine çevirip seçiciliği pekiştirebilir.
8–15 deneme kuralı
Yeni bir gıdanın reddedilmesi, o gıdanın kalıcı olarak sevilmeyeceği anlamına gelmez. Araştırmalar, bir bebeğin yeni bir tada gerçekten alışabilmesi için ortalama 8 ila 15, bazen daha fazla, baskısız tekrar denemeye ihtiyaç duyabildiğini gösteriyor. Pratikte bu, aynı sebzeyi farklı şekillerde (haşlanmış, közlenmiş, başka bir yemeğin içinde) art arda birkaç hafta boyunca, yorum yapmadan ve zorlamadan tabağa koymaya devam etmek anlamına gelir.
Sofra ortamı davranıştan daha çok şey öğretir
Bebekler yemek saatindeki gerginliği fark eder ve ona tepki verir. Ebeveynin kendisinin de aynı yiyeceği yediğini görmek sessiz bir ikna aracıdır; ödül vaadi ya da baskı ise genellikle tam tersi etki yaratıp o gıdayı "istenmeyen" bir şey olarak kodlar. Sakin, rutin ve baskısız bir sofra, uzun vadede seçiciliği azaltan en güçlü değişkenlerden biridir.
Bugün reddedilen bir gıda birkaç hafta sonra kabul edilebilir. Sunmaya devam etmek tek başına ilerlemedir, bitirilmesi şart değildir.