Beklenti ile gerçeklik arasındaki fark
Çoğu ebeveyn, bebeğinin bir yetişkin tabağının küçültülmüş bir versiyonunu yiyeceğini düşünerek başlar, ama gerçeklik bundan çok uzaktır. Bir bebeğin midesi kendi yumruğu büyüklüğündedir ve ek gıdanın ilk aylarında asıl beslenme kaynağı hâlâ anne sütü ya da formüladır; katı gıda yalnızca tamamlayıcı bir rol üstlenir. Bu yüzden ilk kaşıklar gerçekten kaşık ölçeğinde kalmalı, tabak ölçeğinde değil.
Yaşa göre kaba bir rehber
Aşağıdaki sayılar birer emir değil, kaba bir yön göstergesidir: her bebek kendi hızında ilerler ve gün içinde büyük farklar gösterebilir.
İştah gün be gün değişir
Bir yetişkinin bile iştahı güne, uyku kalitesine ya da diş çıkarma gibi süreçlere göre dalgalanır; bebeklerde bu dalgalanma çok daha belirgindir. Bugün tabağını tamamen bitiren bir bebek, yarın birkaç kaşıktan sonra başını çevirebilir: bu, hastalık ya da beslenme sorunu değil, büyümenin doğal ritmidir.
Sabit bir sayıyı tutturmaktan çok doygunluk sinyalleri
Başını çevirmesi, ağzını kapalı tutması, kaşığı itmesi ya da dikkatinin dağılması doygunluğun güvenilir işaretleridir ve bu sinyallere saygı göstermek, yaşına göre "olması gereken" miktarı tutturmaya çalışmaktan çok daha önemlidir. Israrla son kaşığı da yedirmeye çalışmak, bebeğin kendi doygunluk algısını zamanla göz ardı etmeyi öğrenmesine yol açabilir.